|
|
متن قطعنامه پایانی جرگه ملی مشورتی صلح |
|
|
|
قطعنامه جرگه ملی مشورتی صلح
12 الی 14 جوزا - 1389 هـ ش
خیمه لویه جرگه
شهر کابل
جرگه ملی مشورتی صلح که به اشتراک 1600 تن از نخبگان ملت رنجدیده افغانستان مشمول نمایندگان منتخب ملت در مجلسین شورای ملی، شوراهای ولایتی، علمای کرام، متنفذین قومی، نهادهای جامعه مدنی، نمایندگان مهاجرین افغان مقیم ایران و پاکستان و سایر اقشار جامعه که در 13 کتگوری تنظیم و دعوت گردیده بودند. برای مشوره جهت جستجوی راه های بیرون رفت از ناامنی های موجود و رسیدن به صلح پایدار در کشور تحت ریاست پروفیسور برهان الدین ربانی تدویر یافت.
اعضای جرگه ملی مشورتی صلح، طی سه روز مطابق اجندای مطروحه در جلسات متعدد کمیته های کاری و جلسه عمومی بحث های همه جانبه نموده و بالای مواد آتی به توافق رسیدند:
ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح، با درک مکلفیت های دینی و ملی خویش و با درنظر داشت اینکه صلح یک ضرورت حیاتی و خواست هر فرد این ملت بوده، از ابتکار و تعهد رئیس جمهوری اسلامی افغانستان که بر مبنای مشوره با ملت برای پایان دادن به جنگ و خونریزی در کشور و رسیدن به صلح پایدار از طریق مسالمت آمیز اتخاذ گردیده، پشتیبانی همه جانبه می نماییم.
ما از عزم، تحمل، شکیبایی و قربانی های مردم مسلمان افغانستان برای رسیدن به صلح پایدار و رفاه همگانی در کشور قدردانی می نماییم.
مردم افغانستان حمایت همه جانبه جامعه جهانی بخصوص ایالات متحده امریکا را در بازسازی نهاد های ملی و زیربناهای کشور به دیده قدر نگریسته و خواهان ادامه همکاری های وسیع، موثر و بنیادی شان می باشد.
ما از تلاش های دلسوزانه کشورهای اسلامی، بالأخص خادم حرمین شریفین پادشاه عربستان سعودی و جمهوری ترکیه برای پشتیبانی از اقدامات و ابتکاراتی که منجر به صلح در کشور جنگ زده ما می شود قدردانی نموده، خواهان تداوم، تسریع و گسترش همکاری بیشتر آنها می باشیم.
ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح موارد ذیل را فیصله نموده و از دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طرف های درگیر جنگ، تقاضا می نماییم تا در تعمیل آن اقدام صادقانه، فوری و ملموس نمایند.
مفاهمه، مذاکره و موافقه برای رسیدن به صلح پایدار:
1. ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح از تمام طرف های درگیر در جنگ مطالبه می نماییم تا در مطابقت با ارشادات دین مقدس اسلام، ندا و خواست مردم افغانستان برای قطع جنگ، برادر کشی و رسیدن به صلح دایمی لبیک گفته و راه مفاهمه و مذاکره را در پیش گیرند. این ابتکار صلح و آشتی میان تمام افغان ها بوده و به هیچ وجه در برگیرنده عناصر افراطی خارجی و شبکه های تروریستی بین المللی نمی باشد.
2. دولت باید یک برنامه همه جانبه را برای آغاز پروسه صلح، با در نظر داشت فیصله های جرگه ملی مشورتی صلح تدوین و تلاش برای تامین صلح را بحیث یک استراتیژی ملی و دایمی اعلان نماید.
3. تلاش های صلح نباید دست آورد های نظام و ارزش های قانونی آن را زیر سوال قرار داده و منجر به ایجاد بحران تازه در کشور گردد.
4. جهت رسیدن به صلح پایدار تعهدات همه جانبه و صادقانه تمام جناح های ذیدخل، یک امر ضروری می باشد. ما اشتراک کننده گان جداً تقاضا می نماییم، تا به خواست مردم افغانستان و اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح و فیصله های این جرگه احترام گذاشته و بصورت جدی و صادقانه در عمل پیاده گردد، در غیر آن به ارزش تاریخی جرگه صدمه وارد خواهد شد.
5. ما از تمام جناح های ذیدخل تقاضا می نماییم تا از پیش شرط های که زمینه اغاز مذاکره و مفاهمه را غیر ممکن میسازند، اجتناب نموده و روش های سازنده و انعطاف پذیر را برای آغاز تفاهم روی دست گرفته، حسن نیت خویش را ابراز نمایند.
6. جلوگیری از دامن زدن به مسایل قومی، منطقوی، لسانی، سمتی، تنظیمی، مذهبی و سیاسی که منجر به خدشه دار شدن وحدت ملی می گردد، در اولویت های کاری اطراف ذیدخل قرار داده شود.
7. فراهم سازی زمینه های سرمایه گذاری جهت تقویه بنیه اقتصادی، انکشاف و رشد منابع بشری و زیر ساخت های کشور، بمنظور ایجاد اشتغال، کاهش فقر و ارتقای ظرفیت های تعلیمات اسلامی و عمومی در صدر برنامه های دولت قرار گیرد.
ایجاد چهار چوب مذاکره با ناراضیان:
8. ما از دولت افغانستان و نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان تقاضا می نماییم که:
- بعنوان حسن نیت، در مورد آزادی آن عده افراد که به اساس راپور های نادرست و یا اتهامات ثابت ناشده در زندان های مختلف بسر می برند، اقدام فوری و جدی نماید.
- دولت باید در تفاهم با جامعه جهانی در مورد حذف اسامی مخالفین از لست سیاه اقدام عاجل نمایند.
- دولت و نیرو های بین المللی باید امنیت و مصئونیت کسانی را که به پروسه صلح می پیوندند، تضمین و تامین نماید و زمینه بازگشت ایشان را به زندگی مصئون مساعد سازد.
- از نیروهای بین المللی و افغانی جدا تقاضا می گردد، تا از دستگیری های بی مورد و تلاشی های خود سرانه منازل و بمباردمان ساحات مسکونی که باعث تلفات ملکی می گردد، جدا خود داری ورزند.
- دولت باید اقدامات جدی را برای بدست گرفتن رهبری عملیات نظامی و هماهنگی میان نیروهای بین المللی موجود در افغانستان روی دست گیرد.
- ناراضیان مسلح باید خشونت و همه فعالیت هایی را که منجر به قتل هموطنان عزیز و تخریب زیربنا ها می گردد. ترک نموده و رابطه خود را با شبکه های القاعده و تروریستی قطع نمایند.
- از جامعه بین المللی تقا ضا بعمل می آید تا در تجهیز، آموزش و تقویه نیرو های امنیتی افغانستان همکاری و اقدامات جدی نماید، تا این نیرو ها قادر گردند که مسئولیت تامین امنیت مردم و کشور خود را بعهده گیرند.
- ما از جامعه بین المللی خواهان تعهدات دراز مدت هستیم، تا افغانستان دوباره به میدان کشمکش ها و رقابت های منطقوی مبدل نگردیده و از مداخلات بیرونی جلوگیری بعمل آمده، زمینه را برای تقویه همکاری های منطقوی مساعد سازد.
- ما از جامعه بین المللی تقاضا می نماییم تا از پروسه صلح تحت رهبری ج
۱۳۸۹/۳/۱۵
|
|
|
|
|
|
|
|
|